absolwent.traugutt.net - Portal absolwentów gimnazjum i liceum im. R. Traugutta
Witamy, dzisiaj jest wtorek, 16. stycznia 2018.

Absolwenci-Mikołajtis Jerzy

absolwentImię i Nazwisko: Mikołajtis Jerzy

Mail: Nie określono
Rok matury: 1939
Klasa: a
Wychowawca: Jarosław Awgulewicz ( kl. H )
Data urodzenia: Ukryte
Miejsce urodzenia: Ukryte
Miejsce zamieszkania: Ukryte
Aktualny adres: Nie określono
Mikołajtis Ziemowit Jerzy, pseud. Tadeusz Kecka (1921-1991) – historyk literatury i sztuki, pisarz, publicysta. Urodzony 5 czerwca w Krakowie w rodzinie inteligenckiej; był synem Józefa- filozofa, socjologa, etnografa – oraz Eleonory z Janikowskich.

Naukę Mikołajtis rozpoczął w rodzinnym mieście, a kontynuował po przeniesieniu się z rodzicami do Częstochowy (rok 1931) – w miejscowym Gimnazjum im. Romualda Traugutta, gdzie w 1939 roku uzyskał świadectwo dojrzałości. Podczas okupacji zaangażował się początkowo w działalność ruchu oporu. Następnie wyjechał do Warszawy, gdzie podjął studia z zakresu polonistyki i slawinistyki na tajnym Uniwersytecie Warszawskim (UW) pod kierunkiem profesorów: Juliana Krzyżanowskiego i Wacława Borowego oraz architekturę na tajnych wykładach społecznej politechniki. W tym czasie włączył się również w działalność tajnego Koła Polonistów UW, którego był prezesem od roku 1944. wówczas powstały pierwsze utwory Mikołajtisa drukowane na powielaczu i podpisane pseudonimem Tadeusz Kecka. Były to zbiory wierszy Sanctissima oraz Świt.

Wraz z ukończeniem studiów po wyzwoleniu na Uniwersytecie Jagiellońskim Mikołajtis przeniósł się do Warszawy gdzie został zaangażowany jako koordynator wymiany kulturalnej z krajami słowiańskimi w Biurze Współpracy Kulturalnej z Zagranicą w Ministerstwie Kultury i Sztuki. W niedługim czasie jednak wyjechał do ówczesnej Czechosłowacji, gdzie w Bratysławie założył Katedrę Literatury Polskiej w tamtejszym Uniwersytecie Słowackim. Podjął również wykłady w Wyższej Szkole Teatralnej i Wyższej Szkole Ekonomicznej w Bratysławie. Niezależnie od pracy dydaktycznej zajmował się również tłumaczeniem z języka słowackiego dramatów i prozy, m.in. Św. Barbara i Mikromemuary S. Kralika, a ponadto jako krytyk literatury, teatru i sztuki uprawiał dyscyplinę kulturalną m.in. w praskim”Divaldo” i bratysławskim „Vytvarny Zivot”. Opublikował wówczas m.in. Stadium „ Dwa teatry Jerzego Szaniawskiego, Anatomia antyteatru (Divaldo 1964).

Po powrocie do kraju osiedlił się w Warszawie obejmując początkowo posadę redaktora naczelnego „Wiedzy Powszechnej”, a następnie redaktora naczelnego w „Wiadomościach Filmowych”. Jednocześnie prowadził ożywioną działalność dydaktyczną jako wykładowca z okresu historii powszechnej teatru i historii sztuki w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie, Państwowej Wyższej Szkoły Aktorskiej w Łodzi, a następnie w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, w 1956 roku Mikołajtis zaangażował się wraz z ojcem w działalność grupy inicjatywnej do organizowania i powoływania częstochowskiego oddziału Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza. Oprócz aktywnego uczestnictwa w publikowaniu „ Komunikatów Naukowych” Towarzystwa, których był współinicjatorem, zatrudnił się również jako wykładowca w założonym przez częstochowski oddział Stadium Humanistycznym.

Mikołajtis zmarł 5 lutego 1992 roku, a jego ciało zostało złożone, obok matki i ojca (zm. 15 kwietnia 1991 roku), na cmentarzu Kule w Częstochowie.







Ewa i Mirosław Zwolińscy

SŁOWNIK BIOGRAFICZNY REGIONU CZĘSTOCHOWSKIEGO

-----------------------------



Mikołajtis Ziemowit Jerzy, pseud. Tadeusz Kecka (1921-1991) – historyk literatury i sztuki, pisarz, publicysta. Ur. 5 Vi w Krakowie w rodzinie inteligenckiej; był synem Józefa – filozofa, socjologa, etnografa –oraz Eleonory z Janikowskich.

Naukę Mikołajtis rozpoczął w rodzinnym mieście, a kontynuował – po przeniesieniu się z rodzicami do Częstochowy (1931) – w miejscowym Gimnazjum im. R. Traugutta, gdzie w 1939 r. uzyskał świadectwo dojrzałości. Podczas okupacji zaangażował się początkowo w działalność ruchu oporu. Następnie wyjechał do Warszawy, gdzie podjął studia z zakresu polonistyki i slawinistyki na tajnym Uniwersytecie Warszawskim (UW) pod kierunkiem profesorów: Juliana Krzyżanowskiego i Wacława Borowego oraz architekturę na tajnych wykładach stołecznej politechniki. W tym czasie włączył się również w działalność Tajnego Koła Polonistów UW, którego był prezesem od 1944r. Wówczas powstały pierwsze utwory Mikołajtis drukowane na powielaczu i popisane pseudonimem Tadeusz Kecka. Były to zbiory wierszy Sanctissima oraz Świt.

Wraz z ukończeniem studiów po wyzwoleniu na Uniwersytecie Jagiellońskim Mikołajtis przeniósł się do Warszawy, gdzie został zaangażowany jako koordynator wymiany kulturalnej z krajami słowiańskimi w Biurze Współpracy Kulturalnej z Zagranicą w Ministerstwie Kultury i Sztuki. W niedługim czasie jednak wyjechał do ówczesnej Czechosłowacji, gdzie w Bratysławie założył Katedrę Literatury Polskiej na tamtejszym Uniwersytecie Słowackim. Podjął również wykłady w Wyższej Szkole Teatralnej i Wyższej Szkole Ekonomicznej w Bratysławie. Niezależnie od pracy dydaktycznej zajmował się również tłumaczeniem z języka słowackiego dramatów i prozy, m.in. Św. Barbara i Mikromenuary S. Kralika, a ponadto jako krytyk literatury, teatru i sztuki uprawiał publicystykę kulturalną m.in. w praskim „Divaldo” i bratysławskim „Vytvarny Zivot”. Opublikował wówczas wówczas m.in. Studium „Dwa teatry” Jerzego Szaniawskiego, Anatomia antyteatru („Divaldo” 1964).

Po powrocie do kraju osiedlił się w Warszawie obejmując początkowo posadę redaktora naczelnego „Wiedzy Powszechnej”. A następnie redaktora naczelnego w „Wiadomościach Filmowych”. Jednocześnie prowadził ożywioną działalność dydaktyczną jako wykładowca z okresu historii powszechnej teatru i historii sztuki w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie, Państwowej Wyższej Szkole Aktorskiej w Łodzi, a następnie w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. W 1956 r. Mikołajtis zaangażował się wraz z ojcem w działalność grupy inicjatywnej do organizowania i powoływania częstochowskiego oddziału Towarzystwa Literackiego im. A. Mickiewicza. Oprócz aktywnego uczestnictwa w publikowaniu „Komunikatów Naukowych” Towarzystwa, których był współinicjatorem, zatrudnił się również jako wykładowca w założonym przez częstochowski oddział Studium Humanistycznym.

Mikołajtis zmarł 5 II 1992 r., a jego ciało zostało złożone, obok matki i ojca (zm. 15 IV 1991), na cmentarzu Kule w Częstochowie.


Po ukończeniu nauki w liceum ogólnokształcącym zdał egzamin dojrzałości według programu wydziału humanistycznego przed Państwową Komisja Egzaminacyjną powołana przez Kuratora Okręgu Szkolnego Krakowskiego. Świadectwo maturalne otrzymał 17 maja 1939 r.


Dodaj dane tego absolwenta

Dodaj własny komentarz







Przepisz kod z obrazka:



Copyright© 2007 absolwent.traugutt.net