absolwent.traugutt.net - Portal absolwentów gimnazjum i liceum im. R. Traugutta
Witamy, dzisiaj jest sobota, 20. stycznia 2018.

Absolwenci-Łągiewka Edmund

absolwentImię i Nazwisko: Łągiewka Edmund
Mail: Nie określono
Rok matury: 1951
Klasa: b
Wychowawca: Maria Gollenhoferowa
Data urodzenia: Ukryte
Miejsce urodzenia: Ukryte
Miejsce zamieszkania: Ukryte
Aktualny adres: Ukryte
W dniu 9 kwietnia minie druga rocznica śmierci dr Edmunda Łągiewki- wybitnego polonisty, nauczyciela akademickiego, naukowca, znanego i cenionego pedagoga, wychowawcy wielu pokoleń częstochowskiej młodzieży, prawdziwego humanisty.


Edmund Łągiewka urodził się w 1934r. w Garnku w powiecie radomszczańskim. Jego lata szkolne przypadły na trudny czas okupacji. Naukę pobierał na tajnych kompletach. Po wojnie w 1945 roku zdał egzamin do Gimnazjum im. R. Traugutta w Częstochowie. Ukończył również tamtejsze dwuletnie liceum. Maturę zdał w1951r. i przez rok pracował jako nauczyciel w rodzinnej miejscowości. Następnie podjął studia polonistyczne w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Katowicach,dziśUniwersytet Śląski. Ukończył je w 1957r. i został asystentem na tej uczelni. W 1960r. powrócił do Częstochowy i rozpoczął prace jako nauczyciel w szkołach średnich. Uczył m.in. w Liceum im. Romualda Traugutta oraz Szkole Gospodarczej Sióstr Zmartwychwstanek, co nie było wówczas dobrze widziane. Gdy w 1975r. w częstochowskiej WSP Powstał Instytut Filologii Polskiej, Edmund Łągiewka, za namową prof. Jerzego Starnowskiego, zamienił prace w szkole na asystenturę. Rozpoczął tez przygotowanie pracy doktorskiej na temat Konstantego Wojciechowskiego- badacza i krytyka literatury żyjącego na przełomie XIX i XX wieku. Obronił ja w 1985r. na Uniwersytecie Łódzkim.


Był dociekliwym rzetelnym naukowcem, stale się dokształcał i potrafił dzielić się wiedzą z młodymi. Był jednym z nielicznych wykładowców, któremu zależało, by studenci wynieśli z zajęć jak najwięcej. Starał się rozbudzić w nich umiłowanie literatury tak, by stała się prawdziwa pasja, która mogłaby później udzielać się uczniom. Wykładał literaturę staropolską,. Do zajęć ze studentami przygotowywał się starannie.- Godzinę ćwiczeń przygotowywał nieraz kilka godzin- opowiada Barbara Łągiewka. Uczniowie potrafili to docenić. – na jego zajęcia trzeba było być solidnie przygotowanym. Traktował studenta poważnie, czasami nawet dość surowo. Odpowiedzialność - dziś tak niemodne słowo- w pełni odnosi się do dr Łągiewki- wspomina była studentka. Taka opinię potwierdzają wszyscy jego uczniowie, z którymi rozmawiałam. Wielu wspomina tez jego życzliwość i zaufanie do studenta.


Jako nauczyciel był znakomity, wykładał ciekawie, posługując się piękna a nawet wytworna polszczyzna, cytatami z literatury sypał jak z rękawa. Odznaczał się tez finezyjnym poczuciem humoru, niemal każdą sytuacje potrafił zabawnie spuentować. Panie wspominają, że był dżentelmenem w każdym calu.- Przy profesorze naprawdę czułam się jak dama- wspomina jedna ze studentek. Uczył polonistów , jak dobrze przygotować warsztat bibliograficzny, Kochał ksiązki i dbał o nie. Śledził wszelkie nowości wydawnicze. Zawsze chętnie je polecał.


Edmund Łągiewka przez ponad pół wieku działał w częstochowskim oddziale Towarzystwa im. Adama Mickiewicza, do którego tworzenia zaprosił go- młodego wówczas absolwenta Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Katowicach- Józef Mikołajtis, jego mistrz i nauczyciel z Liceum im. Romualda Traugutta w Częstochowie. Wygłosił tutaj wiele odczytów a także napisał wiele pism dotyczących m.in. czasopism częstochowskich dwudziestolecia międzywojennego. W ten sposób przyczynił się do poznania dorobku literackiego naszego regionu. Bardzo zależało mu, aby każda inicjatywa kulturalna rodzącą się w Częstochowie realizowana jak najlepiej. 15lat temu powstawał lokalny dodatek do ,,Gazety Wyborczej”, dr Łągiewka, choć nie był z pismem nigdy związany, zwracał uwagę ,,Muszą postarać się o lepsza korektę”.


W latach 90. XX wieku, kiedy otworzyły się nowe możliwości kształcenia młodzieży, dr Łągiewka z odwagą i oddaniem zaangażował się w tworzenie Liceum Społecznego w Częstochowie. Był jednym z pierwszych jego dyrektorów. Sam dobierał kadrę nauczycielską, chcąc zapewnić młodzieży solidna wiedzę. Z jego inicjatywy szkoła przyjęła imię Zbigniewa Herberta. Po przejściu na emeryturę dr Łągiewka pracował jeszcze w Liceum na ułamek etatu, dzieląc się z młodzieżą bogatą wiedzą. Miał też więcej czasu, by zadbać o dom rodzinny w Garnku. Każda wolna chwile poświęcał na prace ogrodzie. Po śmierci rodziców starał się podtrzymać kontakt nawet z dalekimi krewnymi. Zachował w sercu wielka wdzięczność dla sowich nauczycieli dobrodziejów. Do końca życia odwiedzał w Krakowie i troszczył się o swoja profesor ze studiów Mieczysławę Miterę-Dobrowolską. Prawdziwa miłością i szacunkiem otaczał żonę Barbarę, z która dzielił tez pasje literackie, córkę Agnieszkę i upragniona wnuczkę Weronikę. Tak wielki szacunek do człowieka był wynikiem nie tylko dogłębnych studiów humanistycznych lecz także żarliwej wiary.


Odszedł za wcześnie. Tak wiele jeszcze miał napisać i powiedzieć. Na 9 kwietnia 2005r. przygotowywał wykład „O szczęściu”. Nie zdążył o nim powiedzieć, ale na pewno sam go doświadcza.




Urodził się 31 stycznia 1934 roku w Kuźnicy, powiat Radomsko. Po uzyskaniu matury w Liceum Ogólnokształcącym im. R. Traugutta w Częstochowie, podjął studia w zakresie filologii polskiej w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Katowicach. Ukończył je w 1957 roku i przez dwa lata pracował na tej uczelni jako asystent.
Kiedy powrócił do Częstochowy, został nauczycielem polonistą w częstochowskich szkołach średnich, przez kolejnych 16 lat. W okresie tym prowadził niezwykle aktywną działalność popularyzatorską na terenie miasta, będą inicjatorem wielu wydarzeń jubileuszowych i rocznicowych. Dał się wówczas poznać jako dobry organizator i niezrównany popularyzator języka polskiego i literatury.
Kiedy w 1975 roku utworzono w Wyższej Szkole Pedagogicznej kierunek filologii polskiej, został w tej uczelni pracownikiem naukowo-dydaktycznym. Intensywna praca naukowa pozwoliła mu uzyskać doktorat w 1985 roku na Uniwersytecie Łódzkim.
Kiedy w wyniku zmian ustrojowych w kraju otwierano szkoły niepubliczne, został dyrektorem I Społecznego Liceum Ogólnokształcącego w Częstochowie i funkcję tę pełnił w latach 1992-1995. w roku 1999 przeszedł na emeryturę, pozostając dalej aktywnym popularyzatorem wydarzeń związanych z językiem polskim.
Był człowiekiem skromnym, który w swojej pracy widział jedyny sens życia. Pozostawał do końca swego życia w stałym kontakcie ze środowiskiem szkolnym, uczestnicząc w większości imprez, których był także współorganizatorem.
Zmarł 9 kwietnia 2005 roku.

Źródło: Janusz Kołodziejski-TRAUGUCIACY Bardowie Tradycji


Dodaj dane tego absolwenta

Dodaj własny komentarz







Przepisz kod z obrazka:



Copyright© 2007 absolwent.traugutt.net