absolwent.traugutt.net - Portal absolwentów gimnazjum i liceum im. R. Traugutta
Witamy, dzisiaj jest niedziela, 21. stycznia 2018.

Absolwenci-Terlecki Władysław

absolwentImię i Nazwisko: Terlecki Władysław

Mail: Nie określono
Rok matury: 1951
Klasa: b
Wychowawca: Maria Gollenhoferowa
Data urodzenia: Ukryte
Miejsce urodzenia: Ukryte
Miejsce zamieszkania: Ukryte
Aktualny adres: Zmarł 3 maja 1999 - Warszawa




Urodził się w 1933 w Częstochowie, zmarł w maju 1999 w Warszawie. Miał w swoim dorobku ponad 20 książek, głównie powieści i zbiorów opowiadań, choć znany był także jako eseista, twórca scenariuszy filmowych i słuchowisk radiowych oraz dramatopisarz.



Podziw krytyki i uznanie czytelników wzbudziła proza historyczna Terleckiego, która stanowi najciekawszą część jego dorobku. Pisarz głównym przedmiotem zainteresowania uczynił wydarzenia z XIX-wiecznej historii Polski, burzliwego okresu ruchów powstańczych i rewolucyjnych; powstanie styczniowe to wydarzenie, do którego autor nawiązywał najczęściej. Właśnie wokół zrywu narodowowyzwoleńczego z 1863 roku zorganizowane zostały fabuły monumentalnego cyklu prozatorskiego, w skład którego wchodzą: SPISEK; DWIE GŁOWY PTAKA; POWRÓT Z CARSKIEGO SIOŁA; ROŚNIE LAS. Utwory te, ogłaszane między rokiem 1966 a 1977, Terlecki zebrał w jednym tomie pt. TWARZE 1863 (wyd. 1979). Nieco później, w roku 1984, ukazała się powieść LAMENT, stanowiąca zwieńczenie cyklu dotyczącego epoki powstania styczniowego. Za najwybitniejszy utwór tego kręgu tematycznego uchodzi powieść DWIE GŁOWY PTAKA (1970); autor napisał też - przyjętą z dużym zainteresowaniem - wersję dramaturgiczną tego dzieła, za które wcześniej został uhonorowany m.in. prestiżową Nagrodą im. Kościelskich.



W odległych, historycznych zdarzeniach Terlecki szukał przede wszystkim niezmiennych zjawisk ideowych i moralnych; interesowały go trwałe, ponadczasowe procesy i mechanizmy polityczne. Pisarz wielokrotnie deklarował, że historia nie jest dla niego celem, lecz szczególną metodą rozumienia współczesności. W jednym z artykułów programowych pisał: "Temat historyczny pojmuję pretekstowo", a w wywiadzie udzielonym w 1984 roku mówił: "Uważam się za pisarza politycznego, którego interesuje kształtowanie się procesu politycznego". Jego książki - zwłaszcza w latach 70. - towarzyszyły gorącym, dyskusjom na temat postaw ideowych Polaków (spór między romantyzmem a pragmatyzmem), nakłaniały do prawdziwego a nie legendarnego poznania skomplikowanych dziejów Polski.



Ambitne dokonania pisarskie Terleckiego, odznaczające się nowatorstwem formalno-treściowym na gruncie polskiej prozy historycznej, plasują autora w ścisłej czołówce współcześnie tworzących powieściopisarzy. Terlecki wypracował oryginalny styl łączący elementy prozy fabularnej i dokumentarnej; pisarz w swoich powieściach i opowiadaniach często korzystał z technik eseju, kroniki, prozy kryminalnej, sprawozdania sądowego, a nawet felietonu.



Władysław Terlecki był również autorem powieści psychologiczno-obyczajowych poświęconych głównie problemom osobowości pisarzy. W tej grupie znajdują się: CIEŃ KARŁA, CIEŃ OLBRZYMA (1983), PISMAK (1984), CIERŃ I LAUR (1989). Na szczególną uwagę zasługuje pierwsza z wymienionych tu powieści, w której autor zderzył wielki format duchowy dawnego twórcy (Lew Tołstoj) z miałkością i małostkowością współcześnie tworzącego artysty.



Wybrana bibliografia:





SPISEK, Warszawa: Wydawnictwo MON, 1966.

GWIAZDA PIOŁUN, Warszawa: PIW, 1968.

POWRÓT Z CARSKIEGO SIOŁA, Warszawa: PIW 1973.

ODPOCZNIJ PO BIEGU, 1975

ROSNIE LAS, Warszawa: PIW, 1977.

TRZY ETIUDY KRYMINALNE, Warszawa: PIW, 1980.

CIEŃ KARŁA, CIEŃ OLBRZYMA, Warszawa: Książka i Wiedza, 1983.

LAMENT, Kraków: WL, 1984.

DRABINA JAKUBOWA ALBO PODRÓŻ, Warszawa: Czytelnik, 1988.

CIERŃ I LAUR, Kraków: WL, 1989.

WYSPA KATA, Warszawa: Twój Styl, 1999.



tłumaczenia:





niemiecki: RUH AUS NACH DEM LAUF (ODPOCZNIJ PO BIEGU), Frankfurt a.M.: Suhrkamp, 1984. DIE ZWEI KÖPFE DES ADLERS (DWIE GŁOWY PTAKA), Frankfurt a.M.: Suhrkamp, 1990.

francuski: L'ÉCHELLE DE JACOB (DRABINA JAKUBOWA), Paris: Éditions Robert Laffont, 1992. REPOSE-TOI APRES LA COURSE (ODPOCZNIEJ PO BIEGU), Paris: Éditions Robert Laffont, 1994.

słowacki: TRPKA HVLEZDA (GWIAZDA PIOŁUN), Bratislava: Tatran, 1971. KDE BUDEMK SPOČIVAT (ODPOCZNIJ PO BIEGU), Bratislava: Tatran , 1975. PUTNICI (PIELGRZYMI), Bratislava: Tatran, 1975. CIERNA ROMANCA (CZARNY ROMANS), Bratislava: Smena, 1978.

węgierski: FEKETE REGÉNY (CZARNY ROMANS), Budapeszt : Európa - Könykiadá, 1978. PIHENJ MEG FUTÁS UTÁU (ODPOCZNIJ PO BIEGU), Budapeszt : Európa - Könykiadá, 1980.

rosyjski: OTDOCHNIJ POSLE BIEGA (ODPOCZNIJ PO BIEGU), Moskwa: Progress, 1979. TIEN KARLIKA, TIEN ISPOLINA (CIEŃ KARŁA, CIEŃ OLBRZYMA), Moskwa: Raduga, 1989.

bułgarski: POCZINII SI SLED TOLKOBA TICZANIE (ODPOCZNIJ PO BIEGU), Sofia: Narodna kultura, 1980. litewski: KALIONĘ BAIGEI - PAILSEKI... (ODPOCZNIJ PO BIEGU), Vilnus: Vaga, 1980.

czeski: ČERNY ROMÁN (CZARNY ROMANS), Praha; Odeon, 1981. ODPOČNI PO BEHU (ODPOCZNIJ PO BIEGU), Praha: Odeon, 1981.

włoski: IN FONDO ALLA STRADA (ODPOCZNIJ PO BIEGU), Palermo: Sellerio editore, 1983.

słoweński: PSI GONJAČI SO ěA NAJETI (ZWIERZĘTA ZOSTAŁY OPŁACONE), Pomarska zaloěba, 1988.


Pisarz i scenarzysta. W 1955 ukończył filologię polską na Uniwersytecie Wrocławskim. Debiutował reportażami w tygodniku "Dziś i Jutro". W latach 1958-68 był redaktorem działu prozy w dwutygodniku "Współczesność". W swoim dorobku miał kilkanaście powieści historycznych, ich bohaterami były rozmaite postacie polskiej historii XIX wieku.

Ważniejsze daty1933. 05. 18 - Data urodzenia (Częstochowa)
1972 - Nagroda (Nagroda Fundacji im. Kościelskich)
1974 - Odznaczenie (Złoty Krzyż Zasługi)
1977 - Nagroda (nagroda miesięcznika "Odra")
1979 - Nagroda (Nagroda Prezesa Rady Ministrów II stopnia)
1982 - Odznaczenie (Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski)
1987 - Nagroda (Nagroda Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji za twórczą współpracę w dziedzinie programów literackich, słuchowisk radiowych i spektakli telewizyjnych)
1989 - Nagroda (Nagroda Ministra Kultury i Sztuki I stopnia)
1995 - Nagroda (Nagroda Polskiego PEN Clubu)
1999 - Nagroda (Doroczna Nagroda Ministra Kultury i Sztuki w dziedzinie literatury w zakresie prozy; przyznana pośmiertnie)
1999. 05. 03 - Data śmierci (Pruszków; pochowany na Cmentarzu Powązkowskim (d. Wojskowym) w Warszawie)
Filmografia1988 - GWIAZDA PIOŁUN Scenariusz,
1984 - PISMAK Scenariusz,
1981 - STACJA (1981) Scenariusz,
1981 - CIEŃ (1981) Dialogi,
1980 - W BIAŁY DZIEŃ Scenariusz,
1978 - ... GDZIEKOLWIEK JESTEŚ PANIE PREZYDENCIE... Scenariusz,
1978 - BESTIA (1978) Scenariusz,
1976 - KLARA I ANGELIKA Scenariusz,
1975 - BIELSZY NIŻ ŚNIEG Scenariusz,
1971 - BOLESŁAW ŚMIAŁY Scenariusz,
Pierwowzory1988 - GWIAZDA PIOŁUN Autor pierwowzoru GWIAZDA PIOŁUN
1984 - PISMAK Autor pierwowzoru PISMAK
1981 - STACJA (1981) Autor pierwowzoru ZAMIEĆ
1980 - W BIAŁY DZIEŃ Autor pierwowzoru ZWIERZĘTA ZOSTAŁY OPŁACONE

Władysław Lech Terlecki (ur. 18 maja 1933 w Częstochowie, zm. 3 maja 1999 w Warszawie), pisarz, scenarzysta, autor powieści i opowiadań, w tym historycznych, związanych tematycznie z powstaniem styczniowym (Spisek, Dwie głowy ptaka,Powrót z carskiego sioła, Rośnie las, Lament), słuchowisk, utworów dramatycznych i filmowych oraz scenariuszy. Absolwent II LO im. R. Traugutta w Częstochowie, przez pewien czas redaktor literacki w Polskim Radiu. w 1972 otrzymał Nagrodę im. Kościelskich. Był członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Jego imieniem nazwany jest częstochowski Oddział Polskiego Towarzystwa Numizmatycznego.


Wydał następujące tomy prozy:

Kocie łby (1956)
Podróż na wierzchołku nocy (1958)
Pożar (1962)
Sezon w pełni (1966)
Spisek (1966),
Gwiazda Piołun (1968)
Dwie głowy ptaka (1970)
Pielgrzymi (1972)
Powrót z Carskiego Sioła (1973)
Czarny romans (1974)
Odpocznij po biegu (1975)
Herbatka z nieobecnym (1976)
Rośnie las (1977)
Wczesny powrot (1978)
Złoty wąwóz (wybor opowiadań 1978)
Twarze 1863 (1979)
Zwierzęta zostały opłacone (1980)
Trzy etiudy kryminalne (1980)
Cień karła, cień olbrzyma (1983)
Pismak (1984)
Lament (1984)
Wieniec dla sprawiedliwego (1988)
Drabina Jakubowa (1988)
Laur i cierń (1989)
Maski (1989)
Zabij cara (1992)
Wyspa kata (1999)

Dodaj dane tego absolwenta

Dodaj własny komentarz







Przepisz kod z obrazka:



Copyright© 2007 absolwent.traugutt.net