absolwent.traugutt.net - Portal absolwentów gimnazjum i liceum im. R. Traugutta
Witamy, dzisiaj jest środa, 25. kwietnia 2018.

Absolwenci-Wieluński Leszek

absolwentImię i Nazwisko: Wieluński Leszek

Mail: Nie określono
Rok matury: 1975
Klasa: d
Wychowawca: Zygmunt Kazimierz; Sikora Zenona
Data urodzenia: Ukryte
Miejsce urodzenia: Ukryte
Miejsce zamieszkania: Ukryte
Aktualny adres: Nie określono
Plastyk, medalier i rzeźbiarz związany z naszą Akademią im. Jana Długosza. Zmarł w 2006 roku.




Dziekan Wydziału Rzeźby na częstochowskiej AJD.








WIELUŃSKI Leszek Sylwester (1955-2006), artysta plastyk. medalier, nauczyciel akademicki. Ur. 31 XII 1955 w Końskich. Absolwent II LO im. R. Traugutta, rocznika 1975. Po ukończeniu (w 1982) częstochowskiej Wyższej Szkoły Pedagogicznej (obecnie Akademia im. J. Długosza - AJD), odbył artystyczny staż w pracowni medalierskiej prof. Zofii Demkowskiej na warszawskiej ASP (1983-84). Następnie pracował jako stażysta, asystent (od 1984), wreszcie adiunkt (od 1990) na Wydziale Wychowania Artystycznego Zakładu Rzeźby Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Częstochowie. W 1990-93 był dziekanem tego wydziału. Wybrany na kolejną kadencję, zrezygnował ze względu na stan zdrowia. W 1994-99 był prodziekanem ds. studenckich Wydziału Wychowania Artystycznego, a jednocześnie w 1993-97 kierownikiem Zakładu Rzeźby. Zasiadał w Senacie uczelni, był członkiem Rady Wydziału, przewodniczącym Senackiej Komisji ds. Budżetu i Finansów oraz Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej, członkiem Senackiej Komisji Dydaktycznej. Należał do Związku Polskich Artystów Plastyków, a od 1990 był wiceprezesem częstochowskiego Zarządu Okręgu tej organizacji. Jako medalier tworzył plakiety związane z pejzażem Tatr, Jury Krakowsko-Częstochowskiej. Jego prace pokazywano m.in. w kraju - we Wrocławiu, Krakowie, Legnicy oraz za granicą - w USA, Belgii, Niemczech. Zm.. 8 VII 2006 w Częstochowie, jest pochowany na cm. Stradom.






Świadectwo dojrzałości otrzymała 4 czerwca 1975 roku.



Upłynęło już półtora roku od śmierci Leszka Wieluńskiego, który odszedł w samotności latem 2006 roku. Trudno mówić, ze ta smutna wiadomość była czymś nieoczekiwanym, bo ten niezwyczajny, kipiący energią człowiek był od dzieciństwa chory na wciąż nieuleczalną cukrzycę. Wiele okoliczności zawodowych i towarzyskich musiało być na chwilę przerwanych, gdy trzeba było znów sięgnąć po fiolkę z życiodajnym hormonem.

Poznałem Leszka na jesieni 82. roku, gdy przeminął już najczarniejszy okres stanu wojennego. Łatwo nie było, bo władze WSP reagowały alergicznie na każdą niezależną opinię czy domniemaną niesubordynację. Uznaliśmy, ze okoliczności zewnętrzne nie mogą wpływać na naszą główną powinność – kształcenie studentów i polepszanie organizacji warsztatu pracy. Szkoła absorbowała czas w stopniu dzisiaj nieznanym, dlatego w opinii nieżyjącego prorektora zostaliśmy obdarzenie wątpliwym komplementem „partyjnych aktywistów bez legitymacji”.

Wieluński stworzył w swoim Zakładzie Rzeźby unikalną pracownię medalierstwa, adaptując coraz to nowe pomieszczenia w ponurym budynku przy Dąbrowskiego, odziedziczonym po podstawówce. Wszyscy, którzy pamiętają tamte czasy wiedzą, że trzeba było wiecznie pokonywać rozliczne absurdy i braki zaopatrzeniowe. Mimo tego w pamięci wielu studentów i wykładowców zachował się nostalgiczny obraz dobrej wspólnoty, której patronował Szef – profesor Tadeusz Wencel, przybywający co tydzień z Opola.

Leszek dochodził żmudną pracą, popartą talentem, do własnego stylu miniaturowej rzeźby. W poszukiwaniach utwierdzała go sławna Zofia Demkowska z warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, gdzie przetarł szlak awansu naukowego dla absolwentów naszego wydziału artystycznego. W połowie lat 80. zrobiliśmy razem kurs prawa jazdy i zaczęliśmy jeździć samochodami, jeśli tak można nazwać hałaśliwe „maluchy”. Piszę o tym, bo własny transport ułatwiał zwiedzanie Jury, tak przez niego ukochanej. Krajobraz naszego pięknego zakątka kraju był częstym motywem plakiet i medali odlewanych przez Leszka. Jego działanie przenikał trudny do zdefiniowania harcersko- turystyczny duch, któremu poddawało się otoczenie. Robiliśmy wszystko jakby ze śpiewem na ustach i w głębokim przeświadczenie, ze nauczyciel ma do spełnienia ważne zadania społeczne, a jednocześnie ma być przyjacielem studentów.

Wszystko kiedyś się kończy, dlatego ze smutkiem obserwowałem stopniowe rozsypywanie się Zakładu Rzeźby – dzieła Leszka, którego podjął się po nieoczekiwanym odejściu Zdzisława Cierniaka. Od kilku lat tracił siły, których już nie stało na twórczą aktywność czy zdobycie kolejnego stopnia naukowego. Wiosną i latem zeszłego roku jakby żegnał się ze wszystkimi, jeżdżąc do dziesiątków znajomych i przyjaciół swym nowym pięknym autem. Kolejnej takiej podróży już nie ukończył, udając się być może gdzieś na Jurę.


Leszek Sylwester Wieluński urodził się 30.12.1955 roku w miasteczku Końskie na Kielecczyźnie. W wieku sześciu lat zamieszkał wraz z rodzicami w Częstochowie, gdzie w latach 1963-1971 uczył się w szkole podstawowej, a następnie od 1971 roku w Liceum Ogólnokształcącym im. R. Traugutta, gdzie jako instruktor Związku Harcerstwa Polskiego (wstąpił do niego 28.10.1968 roku)- prowadził drużynę plastyczną. Po uzyskaniu matury w 1975 roku został studentem Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach, skąd m.in. z powodów zdrowotnych- po dwóch latach odszedł, po czym został zatrudniony w Ośrodku Badań Psychologicznych Kopalni Rudy Żelaza „Grodzisko”. Pracując tam w okresie od 1.06.1977 r. do 15.03.1978 r. jako asystent psychologa równocześnie przygotowywał się do egzaminów wstępnych na kierunku Wychowanie Plastyczne w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Częstochowie. Leszek Wieluński rozpoczął studia w roku 1978, a ukończył je w 1982, gdy z wyróżnieniem obronił pracę dyplomową z rzeźby w pracowni ówczesnego mgra Tadeusza Wencla, a także przygotował pracę magisterską pt. „Życie i twórczość Zdzisława Cierniaka”, której promotorem był dr Aleksander Żakowicz. Jeszcze przed uzyskaniem stopnia magistra otrzymał propozycję zatrudnienia w macierzystej uczelni. Podjął ją 7.10.1982 r. najpierw na etacie stażysty ,a następnie od 8.01.1983 r. technika (jest to tradycyjna formuła zatrudniania absolwentów naszego kierunku). Trwały związek z uczelnią tworzył możliwość odbycia stażu artystycznego, który zrealizowany został w roku akademickim 1983/1984 wprowadzonej przez prof. Zofię Demkowską Pracowni Medalierstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Wyniesione z niej doświadczenia zaowocowały w późniejszym okresie utworzeniem unikatowej Pracowni Medalierskiej wraz z towarzyszącą gisernią (odlewnią). Jeszcze w trakcie trwania stażu Leszek Wieluński został z dniem 1.01.1984 r. zatrudniony na etacie asystenta, a następnie od 1.01.1987 r. na wniosek prof. Adama Romana- starszego asystenta. Zmiany te stanowiły konsekwencję zaangażowania Leszka w organizację swego macierzystego zakładu, gdzie pełnił obowiązki zastępcy kierownika Tadeusza Wencla oraz kompetencji artystycznych, gdyż po odbyciu stażu został członkiem Klubu Medalierstwa w warszawskiej ASP, a także rozpoczął działalność wystawienniczą. Prawdopodobnie jego debiut nastąpił podczas ekspozycji
„ Medalierstwo polskie w 40-leciu PRL” prezentowanej w 1985 r. w Pradze. Dwa lata później, w 1987 r. uczestniczył w „Ogólnopolskiej Wystawie Medalierstwa” w warszawskiej Galerii ZAR, która potwierdza twórczą aktywność artysty i jego dążenie do realizacji odpowiadającego doktoratowi, przewodu kwalifikacyjnego I stopnia. Odbył się on
7.05.1990 r. – poprzedzony urlopem naukowym (1.10.1989 r.- 31.03.1990 r.) na Wydziale Rzeźby w warszawskiej ASP. Promotorem była prof. Zofia Demkowska, a recenzentami:
doc. Tadeusz Wencel i doc. Piotr Gawron, zaś praca kwalifikacyjna składała się z części praktycznej zawierającej cykle medali:
• „Pejzaż polski”- medale dwustronne lane w brązie i cynku,
• „Erotage 2”- medale jednostronne ceramiczne,
• „Portrety- szkice i notatki”- medale dwustronne lane w brązie
• „Odwieczne pieśni”- małe formy z ażurami odlewane metoda wosku traconego
oraz referatu: „Metodyka zajęć medalierstwa ze studentami kierunku Wychowanie Plastyczne w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Częstochowie”.
Pozytywny wynik postępowania kwalifikacyjnego umożliwił przemianowanie na stanowisko adiunkta, co nastąpiło 1.10.1990 r. Zmiana statusu oraz dotychczasowe zaangażowanie artysty w działalność organizacyjną na uczelni sprawiły, że środowisko powierzyło mu w 1990 r. obowiązki pierwszego dziekana Wydziału Wychowania artystycznego, a w dwa lata później również funkcję kierownika Zakładu Rzeźby, którą piastował do 1997 r. Po zakończeniu kadencji dziekańskiej w 1993 r. Leszek Wieluński został wybrany po raz kolejny, jednak- z uwagi na stan zdrowia- zrezygnował z funkcji w dniu 1.02.1994 r. W niedługim czasie, od 15.03.1995r., artysta wznowił swą działalność na rzecz uczelni , przyjmując obowiązki prodziekana ds. nauczania. Pełnił je jeszcze przez następną kadencję do 1999 r. W czasie jej trwania uczestniczył ponadto w pracach Senatu, Senackiej Komisji ds. Dydaktyki oraz Senackiej Komisji ds. Budżetu (przewodniczenie jej sprawiło, że 1.02.1997 r. zrezygnował z funkcji kierownika Z-du Rzeźby). Następnie w latach 2002-2004 pełnił obowiązki zastępcy dyrektora Instytutu Plastyki.
Leszek Wieluński działał także w częstochowskich oddziałach związków twórczych: Polskim Stowarzyszeniu Edukacji Artystycznej, Związku Polskich Artystów Plastyków i Związku Artystów Rzeźbiarzy. Z pierwszym związany był od 23.08.1984 r. (nr leg. 216/od 1990 r.- 953/) i pełnił w nim obowiązki członka zarządu. Do ZPAP Wieluński został przyjęty 30.10.1995 r. (nr leg. 16150). Już w roku następnym powierzono mu funkcję sekretarza Komisji Rewizyjnej, którą pełnił do końca kadencji w 1999 r., po czym do 2002 r. był wiceprezesem. W tym czasie był także delegatem na Walny Zjazd ZPAP (2002 r.). Swoje umiejętności organizacyjne Artysta wykorzystał także w ZAR, gdzie w 2002 r. przygotował ekspozycję „ Medalierstwo częstochowskie”.
Przede wszystkim jednak Leszek Wieluński był związany z uczelnią, gdzie przygotowywał się do habilitacji. Plany przerwane zostały niespodziewaną śmiercią, która miała miejsce 8.07.2006 r. w pod częstochowskich Mazurach.

Życiorys pochodzi z publikacji Biblioteki Głównej Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie

Dodaj dane tego absolwenta

Dodaj własny komentarz







Przepisz kod z obrazka:



Copyright© 2007 absolwent.traugutt.net