absolwent.traugutt.net - Portal absolwentów gimnazjum i liceum im. R. Traugutta
Witamy, dzisiaj jest sobota, 21. kwietnia 2018.

Absolwenci-Borkowski Dariusz

absolwentImię i Nazwisko: Borkowski Dariusz

Mail: Nie określono
Rok matury: 1982
Klasa: c
Wychowawca: Jadwiga Wrzaszczyk
Data urodzenia: Ukryte
Miejsce urodzenia: Ukryte
Miejsce zamieszkania: Ukryte
Aktualny adres: Nie określono
Klasa matematyczno - fizyczna.
Egzamin maturalny zdał 28 maja 1982 roku.
Ukończył studia polonistyczne. Jest nauczycielem języka polskiego w II LO im. R. Traugutta w Częstochowie. W szkole tej pełnił tez funkcje zastępcy dyrektora szkoły ( 2000 - 2006 ).

Dodaj dane tego absolwenta

Maciej Dodano: 2016-05-29 17:49

uwielbiam jego lekcje
Radosław Dodano: 2016-05-29 18:39

Najlepszy wychowawca! Nauczył mnie wiele, nie tylko z dziedziny języka polskiego, ale też z życia społeczno-kulturowego. Z hultaja stworzył wybitnego magistra sztuki nowoczesnej i abstrakcyjnej. Zaiste to, albowiem ma duma jest wielka, iż mogłem być pod skrzydłami tego wspaniałego człowieka!
Anonim Dodano: 2016-05-29 18:46

Jestem Pana cichą wielbicielką. Widzę Pana codziennie, ale wstydzę się zagaić. Uwielbiam Pana głos. Uspokaja i rozluźnia jak najlepsza melisa.
Paula Dodano: 2016-09-20 11:27

Najlepszy nauczyciel na całym świecie! Jego lekcje wprowadzają w nowy świat refleksji. Matura zdana na 95%. Polecam gorąco tego nauczyciela!
Wprost z Warszawy, Pana ulubienica - Paulina!
Krystian Dodano: 2016-09-20 11:28

Na jego lekcjach nie zanudzisz się! Super atmosfera, jego anegdotki dodają uśmiechu na twarzy. Genialne historie, jego doświadczenie, co tu więcej chcieć?
Darek mym aniołem Dodano: 2016-10-24 12:18

Wzniosłym słowem powiadam
Mężczyzno najmilszy życiu memu
Pokłony Tobie składam
Czczę Cię ku sercu swemu!

Widzę oczy Twe najwspanialsze
Są niczym biały kwiat jabłoni
Któryż to ma płaty najokazalsze
Czekam gdy Słońce je odsłoni

Prosto z serca prawda płynie miodem
to strumień zasług i pochwał
Wszystko to dla mnie zaszczytu ogrodem
Bym rozsądku resztkę zachował…

Patrzę na Ciebie, boskie piękno widzę
Jesteś wśród aniołów
Boję się ze za me lustro się wstydzę…

Dariuszu…
zdzisław Dodano: 2016-10-24 12:21

masz w sobie piękną i ważną zaletę
która powoduje u uczniów podnietę
bo jesteś namiętny od chwili spojrzenia
przeto atrakcyjna z ich punktu widzenia

twój uśmiech prosi wprost o zaloty
w oczach ci grają iskierki i psoty
każdego kusisz kształtami ciała
i seksapilem który Bozia dała

więc wielu stara się o twe wdzięki
ty zaś świadomy lub nie ich udręki
adoratorów przy sobie hołubisz
i rozkochujesz albo tylko lubisz

a oni niepomni co się w raju stało
chcą aby Amor ranił swoją strzałą
każdy łakomie na twe względy czeka
potrafisz do serca przytulić człowieka
Justyna M Dodano: 2016-10-24 12:23

Rozsądek i logika mówią mi,
że nie istnieją już tacy jak ty.
Czy to przypadkiem dziwne nie jest,
że wbrew tej logice jednak istniejesz?

Gdzie ci mężczyźni? - pytają kobiety.
Jest. Mój. Stop! Jeden niestety.
Reszta, to wszystko jest nie to.
Nie, żeby zaraz samo dno,

W końcu klan męski, to też ludzie -
dbają o "twarz" swą w wielkim trudzie.
Lecz tylko ty jeden naprawdę masz
w sobie to "coś" i męską twarz.

Nie... nie miałam na myśli macho -
na takich z politowaniem patrzą -
bicepsy, klata i Ferrari...
A nie daj Boże takiej kary!

Jak dla mnie, możesz chodzić pieszo -
zawsze się oczy moje cieszą.
Najbardziej jednak cieszy się serce,
no, tym, że jesteś. Innego nie chcę.

I tylko wciąż nie mogę uwierzyć,
żeś zdołał w takim tłumie przeżyć
i jeszcze trafić do mnie. Sny?...
Bo tylko ty jesteś taki... jak ty.

Na zawsze Pana, Justyna (matura 2005) <3
Józek Dodano: 2016-10-25 12:10

Jeszcze dzwonek, ostry dzwonek w uszach brzmi.
Kto u progu? Z jaką wieścią, i tak wcześnie?
Nie chcę wiedzieć. Może ciągle jestem we śnie.
Nie podejdę, nie otworzę drzwi.

Czy to ranek na oknami, mroźna skra
tak oślepia, że dokoła patrzę łzami?
Czy to zegar tak zadudnił sekundami.
Czy to moje własne serce werbel gra?

Póki nikt z was nie wypowie pierwszych słów,
brak pewności jest nadzieją, towarzysze.
Milczę. Wiedzą, że to czego nie chcę słyszeć -
muszę czytać z pochylonych głów.

Jaki rozkaz przekazuje nam
na sztandarach rewolucji profil czwarty?
- Pod sztandarem rewolucji wzmacniać warty!
Wzmocnić warty u wszystkich bram!

Oto Dariusz - ludzkości wzrok.
Oto Dariusz: siła ludów i sumienie.
Nic nie pójdzie z jego życia w zapomnienie.
oto Dariusz rozgarnia mrok.

Niewzruszony drukarski znak
drżenia ręki mej piszącej nie przekaże,
nie wykrzywi go ból, łza nie zmaże.
A to słusznie. A to nawet lepiej tak.
Kamizelka Dodano: 2016-10-25 12:12

o jasne słońce, wodzu nasz Dariuszu!
niech świat pamięta o twoim kontuszu!
Dodaj własny komentarz







Przepisz kod z obrazka:



Copyright© 2007 absolwent.traugutt.net