absolwent.traugutt.net - Portal absolwentów gimnazjum i liceum im. R. Traugutta
Witamy, dzisiaj jest piątek, 19. stycznia 2018.

Absolwenci-Gietyngier Ludwik

absolwentImię i Nazwisko: Gietyngier Ludwik
Mail: Nie określono
Rok matury: 1922
Klasa: a
Wychowawca: Otton Kuczewski
Data urodzenia: Ukryte
Miejsce urodzenia: Ukryte
Miejsce zamieszkania: Ukryte
Aktualny adres: Nie określono
Do gimnazjum przyjęty na podstawie egzaminu wstępnego do klasy siódmej.


Do gimnazjum uczęszczał dwa lata i skończył całkowity kurs nauk gimnazjum humanistycznego 1 w czerwcu roku 1922 złożył egzamin dojrzałości przed Komisją Egzaminacyjną, powołaną przez Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego.


Świadectwo otrzymał 1 czerwca 1922 r.





Ksiądz, błogosławiony




Dodaj dane tego absolwenta

j.pawlikowski Dodano: 2007-08-30 18:51

W nazwisku jest literówka. Prawidłowo powinno być: GIETYNGIER Ludwik Roch. Wyniesiony na ołtarze 13 VI 1999.
Aresztowany 6 X 1941 przez gestapo, przewieziony do obozu koncentracyjnego w Dachau, otrzymał tu numer 28.288. Zamordowany 30 XI 1941.
ks. Mariusz Woźniak Dodano: 2009-10-06 23:22

Przesyłam rys biograficzny opracowany przez ks. prof. Jana Związka.
Rys biograficzny
Ks. Ludwik Roch Gietyngier urodził się 16 sierpnia 1904 r. w Żarkach. Był synem Władysława i Józefy z domu Maślankiewicz. Ojciec był z zawodu ślusarzem. Ludwik został ochrzczony w miejscowym kościele parafialnym w trzy dni po urodzeniu. Gdy miał cztery lata, został oddany przez rodziców do miejscowej ochronki prowadzonej przez siostry zakonne. Do szkoły początkowej uczęszczał w rodzinnej miejscowości w latach 1912-1916, a następnie złożył egzamin wstępny do czwartej klasy w Pierwszym Gimnazjum Polskim w Częstochowie. Po dwóch latach nauki przeniósł się do Gimnazjum Opieki Społecznej w Częstochowie. Świadectwo dojrzałości uzyskał w 1922 r.
We wrześniu tegoż roku zgłosił się do Seminarium Duchownego w Kielcach z prośbą o przyjęcie na studia filozoficzno-teologiczne. Został przyjęty i od nowego roku akademickiego rozpoczął studia i przygotowanie do stanu kapłańskiego. W tym czasie powstała nowa diecezja częstochowska, a rodzinna parafia Ludwika znalazła się w jej granicach. Po utworzeniu Seminarium Duchownego diecezji częstochowskiej w Krakowie, pierwszy biskup częstochowski, dr Teodor Kubina, rozpoczął starania, aby klerycy, pochodzący z terenów nowo utworzonej diecezji studiujący w seminariach duchownych w Kielcach i Włocławku, kontynuowali naukę w seminarium należącym do nowej diecezji. Biskup Kubina podjął te starania dlatego, ponieważ w nowej diecezji odczuwano dotkliwy brak kapłanów. Choć sprawa była trudna, Kongregacja do Spraw Seminariów i Uniwersytetów rozstrzygnęła ją po myśli biskupa częstochowskiego. W takich okolicznościach Ludwik Gietyngier zwrócił się pismem z dnia 16 lipca 1926 r. Do biskupa częstochowskiego z prośbą o przyjęcie do organizowanego wówczas Częstochowskiego Seminarium Duchownego w Krakowie. Jednakże ze względu na brak kapłanów w diecezji kieleckiej oraz małą liczbę kleryków w Seminarium Duchownym w Kielcach, bp kielecki Augustyn Łosiński nie udzielił mu zwolnienia, o czym powiadomił bpa Kubinę pismem z dnia 19 sierpnia 1926 r. Wobec tego Gietyngier kontynuował studia w Kielcach, które ukończył w maju 1927 r. W dniu l czerwca 1927 r. na ponowną prośbę przejścia do diecezji częstochowskiej otrzymał od bpa kieleckiego pozytywną odpowiedź wraz z ekskardynacją z diecezji kieleckiej. Do Seminarium Duchownego diecezji częstochowskiej w Krakowie przybył w dniu 2 czerwca. Tu odprawił rekolekcje zamknięte przed przyjęciem święceń. Został wyświęcony na kapłana w dniu 25 czerwca 1927 r. na Jasnej Górze w Częstochowie przez bpa częstochowskiego Teodora Kubinę.
Bezpośrednio po otrzymaniu święceń kapłańskich został mianowany wikariuszem w parafii Strzemieszyce. Pragnąc pogłębić wiedzę teologiczną, starał się o przyjęcie na Uniwersytet Jagielloński. Zgodnie z obowiązującymi w tym czasie przepisami szkolnymi został przyjęty na piąty rok studiów na Fakultecie Teologicznym. Absolutorium uniwersyteckie otrzymał w dniu 30 czerwca 1929 r. Studia ukończył uzyskawszy stopień naukowy magistra teologii. Rozprawę magisterską napisał na temat: "Parafia świętego Zygmunta w Częstochowie pod rządami 00. Paulinów". Była to praca dobrze napisana pod względem metodologicznym. Zgromadził także bogaty materiał źródłowy i właściwie go usystematyzował. Podkreślał gorliwość duszpasterską zakonników paulińskich w Częstochowie.
Od tego czasu praca duszpasterska ks. Gietyngiera była stale związana z nauczaniem religii w szkołach powszechnych i średnich na terenie diecezji częstochowskiej. Najpierw bp Kubina mianował go w dniu l września 1929 r. prefektem etatowym w 8-klasowej publicznej szkole powszechnej w Będzinie. Jako etatowy prefekt szkolny, według ówczesnych przepisów oświatowych nie mógł prowadzić na stałe żadnych działów duszpasterstwa parafialnego, a jedynie miał obowiązek nauczania religii w szkołach oraz sprawowania opieki duszpasterskiej nad dziećmi i młodzieżą szkolną oraz nauczycielami. Po pięciu latach pracy pedagogicznej i dydaktycznej w Będzinie, w dniu 10 sierpnia 1934 r. Otrzymał nominację na nauczyciela religii w szkołach średnich w Częstochowie. Obowiązki prefekta etatowego pełnił w Państwowym Seminarium Nauczycielskim Męskim im. Tadeusza Kościuszki. Jednocześnie spełniał obowiązki kapelana w domu zakonnym Sióstr Zmartwychwstanek w Częstochowie. Po zlikwidowaniu Państwowego Seminarium Nauczycielskiego Męskiego w 1936 r., otrzymał etat nauczyciela religii w Państwowej Szkole Zawodowej Żeńskiej oraz w Państwowym Seminarium dla Wychowawczyń Przedszkoli, a brakujące do pełnego etatu godziny lekcyjne uzupełniał w jednej ze szkół powszechnych.
W tym czasie ks. Gietyngier rozpoczął przygotowania do napisania pracy doktorskiej. Miał zamiar przedstawić rozprawę na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Interesował się dziejami Kościoła katolickiego w okresie Królestwa Polskiego, a jako temat pracy obrał Dzieje dekanatu częstochowskiego pod zaborem rosyjskim. Gromadzenie materiałów archiwalnych po uzgodnieniu z władzami uniwersyteckimi rozpoczął w roku akademickim 1937/1938. W tym celu otrzymał zezwolenie władzy diecezjalnej w Częstochowie na prowadzenie kwerendy naukowej we wszystkich parafiach na terenie diecezji częstochowskiej. Wiosną 1938 r. wyjechał do Wiecznego Miasta, aby uczestniczyć w uroczystościach kanonizacyjnych św. Andrzeja Boboli.
W dniu 8 kwietnia 1938 r. został mianowany asystentem kościelnym Koła Związku Inteligencji Katolickiej w Częstochowie. Była to trudna funkcja, wymagająca dużo czasu i pracy, co było wprost nie do pogodzenia z jego dotychczasowymi obowiązkami. Dlatego w dniu 2 grudnia tego roku zrezygnował z tej działalności. Ale na początku 1939 r. bp Kubina mianował go moderatorem II Sodalicji Pań Nauczycielek pod wezwaniem Matki Boskiej Różańcowej i św. Teresy od Dzieciątka Jezus w Częstochowie. Długoletnia praca nauczycielska wyczerpała jednak jego zdrowie do tego stopnia, że musiał poddać się leczeniu klinicznemu w Krakowie. Z tego powodu prosił także Kuratorium Okręgu Szkolnego Krakowskiego o udzielenie mu bezpłatnego urlopu w roku szkolnym 1939/1940. Takie pozwolenie otrzymał w dniu 3 sierpnia 1939 r.
W międzyczasie zrezygnował ze stanowiska dyrektora Prywatnego Gimnazjum Męskiego im. Tadeusza Kościuszki diecezji częstochowskiej w Wieluniu (Gimnazjum Biskupie) ks. Stefan Banasiński. W tej sytuacji bp Kubina zwrócił się do Kuratorium Okręgu Szkolnego Warszawskiego z prośbą o mianowanie na jego miejsce ks. Gietyngiera. Kuratorium Szkolne wyraziło zgodę i od dnia l września miał on rozpocząć pracę jako dyrektor Gimnazjum Biskupiego w Wieluniu. Wybuch II wojny światowej i okupacja niemiecka zmieniły wszystko. Miasto Wieluń i okolice zostały włączone do Kraju Warty (Wartheland, Warthegau). Sytuacja duchowieństwa katolickiego była tutaj bardzo ciężka. Biskup Kubina zalecał jednak kapłanom, ażeby trwali na powierzonych im parafiach. Ks. Gietyngier przebywał już w Wieluniu, gdy jesienią 1939 r. zabrakło duszpasterza w parafii Raczyn, przyjął więc nominację na stanowisko tamtejszego proboszcza.

Męczeństwo

W dniu 6 października 1941 r. podobnie jak wszyscy kapłani katoliccy w powiecie wieluńskim został aresztowany, i po kilku godzinach przetrzymywania w Wieluniu został wywieziony do obozu przejściowego w Konstantynowie k. Łodzi. Warunki w obozie były bardzo ciężkie. Ks. Gietyngier odczuwał je tym bardziej, ponieważ od dłuższego czasu skarżył się na różne choroby. Po 3 tygodniach został wysłany transportem kolejowym wraz ze wszystkimi kapłanami do obozu koncentracyjnego w Dachau. Trzydniowa podróż w najcięższych warunkach zakończyła się 30 października 1941 r. Więźniowie-kapłani z Warthegau byli tak wyniszczeni, że wcześniej przebywający w obozie księża nie mogli ich rozpoznać. W obozie otrzymał numer osobisty 28288. Jednakże bardzo złe warunki więzienne w Konstantynowie, ciężka podróż do obozu koncentracyjnego oraz terror pierwszych dni pobytu w Dachau spowodowały, że stan jego zdrowia uległ dalszemu pogorszeniu. Odczuwał zwłaszcza silne bóle żołądka. W dniu 30 listopada 1941 r. został odprowadzony na rewir do "szpitala" obozowego, gdzie został powalony na ziemię przez jednego z najokrutniejszych sadystów obozowych, Seppa Heydena, kapo więziennego. W swoim bestialstwie Heyden posunął się do tego stopnia, że butami deptał po brzuchu, a następnie zamordował ks. Gietyngiera. Wobec kapłanów więzienni strażnicy stosowali szczególnie wyrafinowane męczarnie.
Ks. Jan Brodziński, kapłan diecezji częstochowskiej, także więzień obozu koncentracyjnego w Dachau, tak pisał o ks. Ludwiku Gietyngierze w swoich wspomnieniach pt. "Martyrologium diecezji częstochowskiej":
Zaaresztowany przez Niemców 6 października 1941 r., wywieziony do Konstantynowa pod Łodzią a potem do Dachau, przybywa razem z transportem księży z tzw. Warthegau 30 października 41 r., gdzie notują go pod nr 28288 i osadzają na bloku 28. Jako pedagog i prefekt trafia do serc młodzieży i porywa ją, wzorowy kapłan pełen ducha Bożego, pełni przez całe życie liczne obowiązki mimo wątłego zdrowia z wielką gorliwością. W Dachau nie wytrzymało jego ciało szykan i prześladowań i dlatego osłabiony jego organizm zatruł się szybko ślimakami, które Niemcy sprzedawali w kantynie. Odprowadzony do rewiru nieprzytomny, został zamordowany przez Heydena - kapo rewiru, który powalił go na ziemię, skakał mu po brzuchu i dobił go 30 listopada 1941 r.

Sława męczeństwa

Dla katolików narodowości polskiej w Ziemi Wieluńskiej aresztowanie i wywiezienie kapłanów przez władze hitlerowskie było tragiczym wydarzeniem. O ich losie w obozie koncentracyjnym w Dachau nie docierały żadne wiadomości. Dopiero po zakończeniu wojny "Wiadomości Diecezjalne" urzędowe pismo Kurii Diecezjalnej w Częstochowie, podało nazwiska zamordowanych kapłanów. W parafiach, z których zostali zabrani, zostały odprawione uroczyste nabożeństwa żałobne. Wierni przez wiele lat pamiętali o swoich duszpasterzach, zamawiając w ich intencjach Msze św. i wymieniając w modlitwach za zmarłych (wypominki). W każdą niedzielę modlono się za nich w poszczególnych parafiach.
Biskup Kubina polecił proboszczom i rektorom kościołów sporządzić dokumentację, dotyczącą poniesionych strat personalnych i materialnych w czasie minionej wojny na terenie diecezji częstochowskiej. Protokoły były podpisane przez miejscowego proboszcza oraz kilku wiernych z parafii. W następnych latach staraniem byłych więźniów obozów koncentracyjnych została ufundowana tablica pamiątkowa ku czci zamordowanych kapłanów podczas okupacji hitlerowskiej. Została umieszczona w kaplicy Matki Boskiej Częstochowskiej w bazylice katedralnej. Poświęcił jaw 1953 r. bp Zdzisław Goliński. Wśród nazwisk zamordowanych widnieje także nazwisko ks. Ludwika Gietyngiera.
Z okazji 50-lecia istnienia diecezji częstochowskiej bp Stefan Bareła poświęcił w dniu 27 października 1975 r. w kolegiacie wieluńskiej tablicę pamiątkową ku czci zamordowanych kapłanów, pochodzących z Ziemi Wieluńskiej. Na tej tablicy znajduje się również nazwisko ks. Ludwika Gietyngiera. Publikacje poświęcone dziejom diecezji częstochowskiej podczas okupacji hitlerowskiej wymieniają również nazwisko ks. Ludwika Gietyngiera.

Ks. Jan Związek
Dodaj własny komentarz







Przepisz kod z obrazka:



Copyright© 2007 absolwent.traugutt.net