absolwent.traugutt.net - Portal absolwentów gimnazjum i liceum im. R. Traugutta
Witamy, dzisiaj jest niedziela, 21. stycznia 2018.

Absolwenci-Salaburski Zdzisław

absolwentImię i Nazwisko: Salaburski Zdzisław
Mail: Nie określono
Rok matury: 1939
Klasa: g
Data urodzenia: Ukryte
Miejsce urodzenia: Ukryte
Miejsce zamieszkania: Ukryte
Aktualny adres: Nie określono
Zdzisław Salaburski - malarz, aktor; Po ukończeniu w roku 1939 gimnazjum

im. R. Traugutta w Częstochowie, w czasie okupacji niemieckiej w latach

1941-45 podjął prywatna naukę malarstwa i rysunku u Zdzisława

Kałędkiewicza. Po wojnie znalazł się w Krakowie, gdzie kontynuował

edukację artystyczną u prof. Pautscha. Równocześnie w roku 1946 zdał

egzamin eksternistyczny przed Komisją Związku Artystów Scen Polskich

uzyskując uprawnienia do wykonywania zawodu aktora.

Pracował w teatrach w Toruniu, Łodzi i Warszawie, realizując tam również

scenografię. Ostatecznie pracę w teatrze porzucił w roku 1961

poświęcając się w pełni malarstwu. Był członkiem ?Grupy 55? przy

Ga-lerii Sztuki Nowoczesnej ?Krzywe Koło?. Od chwili debiutu na wystawie

związkowej ZPAP w Częstochowie w roku 1945 brał udział w wielu wystawach

zarówno w kraju jak i za granicą.

Z. Salaburski już nie żyje, zm. 13 lipca 2006, pochowany w Warszawie na

cm. Powązki Stare

(ze strony www.agraart.pl)


Aktor. Początkowo grał w Teatrze Ziemi Pomorskiej w Toruniu. W roku 1947 występował w Teatrze Wojska Polskiego w Łodzi. Lata 1948-55 spędził w Poznaniu, gdzie grał w Teatrach Polskim i Nowym. W roku 1956 był aktorem Starego Teatru w Krakowie. Od roku 1957 występował w teatrach warszawskich: Ludowym i Narodowym.
Poza aktorstwem malował. Jego obrazy, które wielokrotnie wystawiał, cieszyły się uznaniem.

Ważniejsze daty1922. 07. 03 - Data urodzenia (Częstochowa)
1945 - Debiut teatralny (w "Jasiu u raju bram" Mariana Hemara w Teatrze Miejskim w Częstochowie)
1945 - Egzamin eksternistyczny
2006. 07. 13 - Data śmierci
Filmografia1977 - SPRAWA GORGONOWEJ Obsada aktorska (dziennikarz podający się za przedstawiciela Komitetu Obywatelskiego dla Niesienia Pomocy Byłym Więźniom Politycznym),
1976 - LEKCJA POLONEZA (7) w POLSKIE DROGI Obsada aktorska (gestapowiec przesłuchujący Fabiankiewicza),
1975 - ZAKLĘTE REWIRY Obsada dubbingu,
1974 - NAUKA CHODZENIA (6) w ILE JEST ŻYCIA Obsada aktorska (myśliwy z Austrii),
1972 - BYĆ ŻOŁNIERZEM (2) w ODEJŚCIA, POWROTY Obsada aktorska (członek oddziału rosyjskiego),
1970 - ŚMIERĆ PO RAZ PIERWSZY (1) w KOLUMBOWIE Obsada aktorska (oficer niemiecki zatrzymujący ciężarówkę),
1965 - POWRÓT DOKTORA VON KNIPRODE Obsada aktorska,
1964 - GŁÓWNA WYGRANA (2) w BARBARA I JAN Obsada aktorska (urzędnik Totalizatora Sportowego),

Dodaj dane tego absolwenta

j.pawlikowski Dodano: 2008-12-28 23:30

Bardzo dobry, pełny biogram Zdzisława Salaburskiego można odnaleźć na stronie forum poświęconego dubbingowi w telewizji polskiej. Autorem jest Andrzej Androchowicz, w notatce wspomina, że korzystał również z informacji na stronie absolwentów "Traugutta".
A oto ten tekst:

ZDZISŁAW SALABURSKI urodził się 3 lipca 1922 roku w Częstochowie. Tam uczęszczał do klasy „g” gimnazjum im. R. Traugutta. Maturę zdał w 1939 roku. W czasie okupacji niemieckiej podjął prywatną naukę malarstwa i rysunku u Zdzisława Kałędkiewicza, uczył się również malarstwa w krakowskiej Kunstgewerbeschule, pod kierunkiem prof. Fryderyka Pautscha. W 1945 roku zaczął pracować jako scenograf teatralny. Równocześnie zadebiutował w "Jasiu u raju bram" Mariana Hemara w Teatrze Miejskim w Częstochowie. Rok później zdał eksternistyczny egzamin aktorski przed Komisją Związku Artystów Scen Polskich, uzyskując uprawnienia do wykonywania zawodu aktora.
Początkowo grał w Teatrze Ziemi Pomorskiej w Toruniu. W roku 1947 występował w Teatrze Wojska Polskiego w Łodzi. Lata 1948-1955 spędził w Poznaniu, gdzie grał w Teatrach Polskim i Nowym. W roku 1956 był aktorem Starego Teatru w Krakowie. Od roku 1957 występował w teatrach warszawskich: Ludowym i Narodowym. Jedną z ostatnich ról, lichwiarza Procentowicza, zagrał w "Szkole obmowy" Bogusławskiego. Pracę w teatrze porzucił w roku 1961, poświęcając się głównie malarstwu.
Sporadycznie jako reżyser współpracował z amatorskim teatrem w Zakopanem.

Współpracował z Polskim Radiem, m.in. jako Narrator w "Hrabinie Maricy" (1954) w radiowym przeniesieniu spektaklu Teatru Muzycznego w reżyserii Władysława Krzemińskiego i Iwo Galla.

Od początku lat sześćdziesiątych związał sie z Telewizją Polską. Gościnnie grywał w poniedziałkowym Teatrze Telewizji oraz w Teatrach Sensacji i w „Kobrach”, m.in. Prowokatora w "Dziejach jednego pocisku" (1963), Profesora w "Pożegnaniach" (1964), Pana w "Pierścieniu wielkiej damy" (1965), Garry’ego w "Pułapce na królika" (1968), Eissena w Akcji „Szarotka” (1977), Ropera w "Ptaku, który może zginąć" (1978) oraz w mniejszych rolach w "Miasteczku zamkniętym" (1963), "Ziemi przypisany" (1963), "Pomyłka, proszę się wyłączyć" (1966), "Generale Adamowie" (1967), "Królu" (1968), "Kim jesteś, kochanie" (1978). W 1964 roku wystąpił jako urzędnik Totalizatora Sportowego w pierwszym polskim serialu telewizyjnym "Barbara i Jan" (odc. 2 Główna wygrana). Odtąd jeszcze kilkakrotnie grywał w serialach: w "Powrocie doktora von Kniprode" (kontynuacja serialu "Podziemny front" – 1965), oficera niemieckiego w "Kolumbach" (odc. 1 Śmierć po raz pierwszy), żołnierza rosyjskiego w Odejściach, powrotach (odc. 2 Być żołnierzem – 1972), austriackiego myśliwego w Ile jest życia (odc. 6 Nauka chodzenia – 1974). Najlepiej dał się zapamiętać w roli bezwzględnego oficera gestapo przesłuchującego nauczyciela tańca Fabiankiewicza (Z. Maklakiewicz) w serialu "Polskie drogi" (odc. 7 "Lekcja poloneza" – 1977). Ponadto wystąpił jako dziennikarz podający się za przedstawiciela Komitetu Obywatelskiego dla Niesienia Pomocy Byłym Więźniom Politycznym w filmie J. Majewskiego "Sprawa Gorgonowej" (1977).

Od lat sześćdziesiątych związał się z warszawskim Studiem Opracowań Filmów. Był jednym z najlepiej rozpoznawanych głosów polskiego dubbingu. Pod okiem Zofii Dybowskiej-Aleksandrowicz, Marii Olejniczak, Henryki Biedrzyckiej, Jerzego Twardowskiego, Tomasza Listkiewicza stworzył w polskich wersjach językowych wiele niezapomnianych kreacji.

Wielką pasją aktora było malarstwo. Od chwili debiutu na wystawie związkowej ZPAP w Częstochowie w roku 1945, brał udział w wielu wystawach zarówno w kraju, jak i za granicą. Od 1957 roku był członkiem ZPAP oddziału warszawskiego. Należał do „Grupy 57” skupionej przy Galerii Sztuki Nowoczesnej „Krzywe Koło”. Interesował się taszyzmem. Uprawiał malarstwo sztalugowe, charakteryzujące się wyrafinowanym kolorytem, dynamiką formy i plastycznością materii. Jego najczęściej sporych rozmiarów abstrakcyjne kompozycje cieszyły się dużym uznaniem. Wystawiane na aukcjach obrazy osiągały ceny do kilku tysięcy dolarów.

Zdzisław Salaburski zmarł 13 lipca 2006 roku po długiej i ciężkiej chorobie. Aktor został pochowany 20 lipca w Warszawie.

Praca w dubbingu (wybrane role):

1965 – Czterdzieści minut przed świtem
1967 – Dziesięciu małych Indian
1968 – Testament Agi
1969 – Biały pokój
1969 – Każdemu swoje
1969 – Strzał w ciemności
1969 – Winnetou i król nafty
1970 – Kremlowskie kuranty
1970 – Ósmy
1970 – Profesor zbrodni
1970 – Winnetou wśród Sępów
1970 – Włoch w Argentynie
1970 – Zbrodnia i kara
1971 – Elżbieta, królowa Anglii – Bedingfield
1971 – Winnetou w Dolinie Śmierci
1972 – Lala
1972 – Wódz Seminolów
1974 – Prywatny detektyw
1975 – Zaklęte rewiry
1976 – Pogoda dla bogaczy
(Andrzej Androchowicz)
Dodaj własny komentarz







Przepisz kod z obrazka:



Copyright© 2007 absolwent.traugutt.net