absolwent.traugutt.net - Portal absolwentów gimnazjum i liceum im. R. Traugutta
Witamy, dzisiaj jest niedziela, 22. kwietnia 2018.

Absolwenci-Krupski Bogumił

absolwentImię i Nazwisko: Krupski Bogumił

Mail: Nie określono
Rok matury: 1923
Klasa: g
Data urodzenia: Ukryte
Miejsce urodzenia: Ukryte
Miejsce zamieszkania: Ukryte
Aktualny adres: Nie określono



KRUPSKI Bogumił Stefan (1903-1924), działacz harcerski. Ur. 20 XII 1903 w Węglowicach, pochodził z rodziny o patriotycznych tradycjach: jeden z jego przodków zginął w powstaniu listopadowym, przodkowie ze strony matki brali udział w powstaniu styczniowym. Od 1910 mieszkał w Kłobucku. Do harcerstwa należał od 1917, był w szeregach I Drużyny Harcerskiej jako jeden z pierwszych jej członków, od 1918 pełnił funkcję drużynowego. Jego drużyna zbierała m.in. fundusze dla powstańców śląskich, prowadziła akcje propagujące przyłączenie Śląska do Polski.


Uczył się początkowo w prywatnym gimnazjum, upaństwowionym i przekształconym w 1920 w gimnazjum im. Romualda Traugutta. Tu również należał do IV drużyny harcerskiej przemianowanej później na II drużynę im. Stefana Czarnieckiego. Jako ochotnik zgłosił się w 1920 do wojska, brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. 19 sierpnia 1920 roku w bitwie pod Ciechanowem został ranny w nogę. Mimo leczenia w szpitalach wojskowych i w domu, stracił ją wskutek komplikacji zdrowotnych. Wróciwszy z wojny, kontynuował naukę w gimnazjum, kierował drużyną harcerską w Kłobucku, działał w kadrze kierowniczej drużyn harcerskiej im. Stefana Czarnieckiego i przez pewien czas był jej drużynowym. Pod koniec życia był sekretarzem Komendy Hufca ZHP w Częstochowie. Zm. 25 X 1924 w Kłobucku, został pochowany na miejscowym cmentarzu.


Na podstawie wspomnienia opublikowanego przez Edwarda Szostaka na łamach "Życia Częstochowskiego" z 6 V 2005.

BOGUMIŁ STEFAN KRUPSKI - autor tekstu: Andrzej Brzózka

Urodził się 20 grudnia 1903 roku w Węglowicach, jako syn Ludwika
Józefa, pisarza gminnego, i Heleny z Sokolnickich. W 1907 roku rodzina
przenosi się do Kłobucka, gdyż ojciec otrzymuje tu posadę, a Bogumił
rozpoczyna naukę w szkole. Jest wzorowym uczniem, o czym świadczy
nagroda książkowa z dedykacją kierownika i grona nauczycielskiego:
"Bogumiłowi Krupskiemu ofiaruję niniejszą książkę w dowód wyjątkowo
regularnego uczęszczania do klasy, sprawowania się i celujących
postępów wykazanych w roku szkolnym".

W domu wychowywany jest w atmosferze patriotyzmu. Interesuje się
historią, zwłaszcza, że żywe są jeszcze tradycje powstańcze, bowiem
według przekazów rodzinnych, jeden z przodków zginął w Powstaniu
Listopadowym, a inni za udział w Powstaniu Styczniowym byli
represjonowani.

Kiedy w czerwcu 1917 roku powstaje Pierwsza Kłobucka Drużyna Harcerska
im. Tadeusza Kościuszki, Bogumił jest jednym z pierwszych jej
członków, a drużynowym zostaje Jan Kuropatwiński, prawdopodobnie
nauczyciel tutejszej szkoły.

Już po roku, we wrześniu 1918 roku, niespełna piętnastoletni Bogumił
zostaje drużynowym 1. KDH, oddając się pracy harcerskiej z wielkim
zaangażowaniem, wykazując duże zdolności organizacyjne i dowódcze. W
tajemnicy przed niemieckim okupantem harcerze prowadzą ćwiczenia w
lasach zakrzewskich. Po odzyskaniu niepodległości w listopadzie 1918
r. drużyna rozrasta się, organizuje biwaki, podchody, ćwiczenia
terenowe.

W 1919 r. Bogumił rozpoczyna naukę w prywatnym gimnazjum Wincentego
Szudejki w Częstochowie, przekształconym w 1920 r. w państwowe
gimnazjum im. Romualda Traugutta. Wstępuje do tamtejszej IV drużyny
harcerskiej, przemianowanej na II drużynę im. Stefana Czarnieckiego,
należy do jej kadry kierowniczej, ale też dalej kieruje pracą drużyny
kłobuckiej.

W lipcu 1920 r. wyrusza z Kłobucka, pod dowództwem 17 - letniego
drużynowego, grupa siedmiu harcerzy: Bogumił Krupski, Stanisław
Florek, Zygmunt Fryga, Mieczysław Gładysz, Antoni Kosowski, Franciszek
Makles i Stefan Sobiś. Idą pieszo do Częstochowy, gdzie wstępują
ochotniczo do wojska, bo ze wschodu nadciągają bolszewickie armie i
Ojczyzna jest w potrzebie. Zostają wcieleni do 12. kompanii 201.
Ochotniczego Pułku Piechoty i po krótkim przeszkoleniu wyruszają na
front.

19 sierpnia 1920 r. Bogumił zostaje ranny podczas natarcia na
Ciechanów. Bolszewicy stawiają twardy opór, nasze wojsko wycofuje się
i Bogumił dostaje się do niewoli. Przed śmiercią ratuje go starszy
bolszewik, który powstrzymuje żołnierza chcącego dobić rannego
bagnetem, mówiąc: "Zostaw, przecież to jeszcze dziecko!" W kolejnym
natarciu Polacy zdobywają Ciechanów i oswobodzony Bogumił zostaje
przywieziony do szpitala. Stąd pisze list do rodziny:

Modlin 23 sierpnia 1920 r.
Kochani moi! W dniu 19 b. m. o godzinie 5 p.p. zostałem ranny pod
Ciechanowem w prawą nogę powyżej kolana i obecnie leżę w szpitalu w
Modlinie w twierdzy. Zostałem tylko w koszuli i w czapce, a wszystko
zrabowali mi bolszewicy. Prosiłbym bardzo, może by się ktoś wybrał do
mnie jak najprędzej, gdyż mam kilka próśb, które mogę tylko ustnie
powiedzieć. Co tam słychać w domu, czy wszyscy zdrowi? Jak kto
przyjedzie to może mi przywiezie trochę pieniędzy, bo nie mam nawet za
co kupić papieru, ten dostałem od siostry. W bitwie pod Warszawą w
dniu 15 b.m. Gładysz zginął bez wieści, dotychczas z Kłobucka trzyma
się zdrowo tylko Makles. Zawiadomcie Gładysza, że syn zginął bez
wieści 15 b.m. Może się wybierze Janka lub Zygmunt, przyjedźcie,
zmiłujcie się. Wasz Bobek
Wymieniony w liście Mieczysław Gładysz nie zginął. Wrócił z wojny,
podobnie jak pozostali, poranieni i kontuzjowani kłobuccy harcerze. W
1921 r. M. Gładysz wstępuje do VIII Batalionu Tarnogórskiego, biorąc
udział w III Powstaniu Śląskim. Ukończył studia na Uniwersytecie
Jagiellońskim, gdzie karierę naukową zakończył jako profesor i
kierownik Katedry Etnografii Słowian - zmarł w 1984 r. w Krakowie.

Bogumił Krupski po powrocie ze szpitala, lecząc się dalej w domu,
kieruje nadal 1. KDH. 21 marca 1921 r. przekazuje ją Tadeuszowi
Sobisiowi. Wraca do nauki w liceum Traugutta i do pracy w drużynie im.
Stefana Czarnieckiego. Ze zdjęć i listów wynika, że przez pewien czas
dowodzi tą drużyną, prowadzi z harcerzami ćwiczenia terenowe, jest
instruktorem wraz ze znanym harcerzem częstochowskim, Eugeniuszem
Czarnołęskim.

Jednak rana spod Ciechanowa odnawia się, dochodzi do amputacji nogi
powyżej kolana. Pomimo złego stanu zdrowia Bogumił kontynuuje
działalność harcerską, pełniąc funkcję sekretarza Komendy Hufca w
Częstochowie aż do śmierci w szpitalu w Kłobucku 12 października 1924
r. W manifestacyjnym potrzebie brały udział delegacje i poczty
sztandarowe częstochowskich drużyn i licznie zgromadzone
społeczeństwo, żegnając z bólem i żalem wzorowego harcerza, syna ziemi
kłobuckiej.

10 kwietnia 1997 r. został pośmiertnie odznaczony Krzyżem 85 - lecia
Harcerstwa Ziemi Częstochowskiej.



Dodaj dane tego absolwenta

Dodaj własny komentarz







Przepisz kod z obrazka:



Copyright© 2007 absolwent.traugutt.net