absolwent.traugutt.net - Portal absolwentów gimnazjum i liceum im. R. Traugutta
Witamy, dzisiaj jest niedziela, 21. stycznia 2018.

Schreiber Ignacy, dodał: Cieślak Aleksander,

SCHREIBER Ignacy (1902-1939). Pedagog, autor opracowań z dziedziny pedagogicznej, krytyk literacki, tłumacz. Ur. w 1902 w Krakowie, był synem Stefana i Reginy(nieustalonej z nazwiska)
S. studiował na Wydz. Filozoficznym Uniwersytetu w Wiedniu, gdzie uzyskał doktorat na podstawie pracy ,,Twórczość dramatyczna Edwarda Lubowskiego,, (wydana drukiem Kr. 1929) Był współredaktorem ,,Wielkiej Ilustrowanej Encyklopedii Powszechnej,, wydawnictwa ,,Gutenberg,, w Krakowie. Opracował ,,Polską biografię japonologiczną po rok 1926 (Kr.1926). Od początku lat 30.S. pracował w Częstochowie jako nauczyciel języka polskeigo w Gimnazjum Państwowego im. .R. Traugutta, a przez pewien czas także języka polskiego w Gimnazjum Państwowym im. H. Sienkiewicza. W tym okresie wydał szereg publikacji z zakresu pedagogiki: Wiedeńskie szkoły specjalne (w 1932),która to praca była pokłosiem jego pobytu w Wiedniu, Ortografia polska- elementy psychotechniczne(Częstochowa 1933), Układ ławek w klasie(Kr.1937), Dyskusja jako metoda nauczania(Kr.1937),Ściąga w praktyce szkolnej(Kr.1938), Praca domowa ucznia(KR.1938), O gwarze uczniowskiej(Kr.1939).Materiały do swoich publikacji zbierał przeważnie z ankiet swoich uczniów. Należał do prekursorów nowocześnie pojętego nauczania i wychowania. Schreiber był znawcą literatury niemieckiej i austriackiej, tłumaczem z piśmiennictwa niemieckojęzycznego. Jako krytyk literacki i teatralny współpracował między innymi . z Miesięcznikiem Literacko-Artystycznym ,,Drugi tor,, oraz ,,Wiadomościami Literackimi,,. W 1938 został wybrany do zarz. Tow. Przyjaciół Francji. W dn.7.9 1939 w okolicach Lelowa w obawie przed represjami niemieckimi próbował popełnić samobójstwo. Przewieziony do szpitala mieszczącego się w szkole przy ul. Narutowicza(Krakowskiej) zm. tego samego dnia (wg niektórych informacji 9 .09 1939). Pochowany został w kw.7, rząd 13, grób 2
Rodziny przypuszczalnie nie założył.

wg pracy Juliusz Sętowskiego - Cmentarz Kule w Częstochowie


/A. Cieslak /

Urodził się 17 września 1902 roku w Krakowie. Ukończył i uzyskał dyplom w zakresie filozofii na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. W Gimnazjum im. H. Sienkiewicza w Częstochowie został zatrudniony 16 września 1929 roku w ilości 5 godzin tygodniowo. Nauczał języka francuskiego. w roku szkolnym 1932 / 33 nauczał także języka niemieckiego. W gimnazjum im. H. Sienkiewicza pracował do czerwca 1934 roku, natomiast w Gimnazjum im. R. Traugutta do wybuchu wojny.


SCHREIBER IGNACY (1902-1939)- doktor filozofii, polonista, germanista, bibliofil, profesor II Gimnazjum im. R. Traugutta w Częstochowie, autor książek. Wywodził się z rodziny wyznania mojżeszowego.
Brak informacji z początkowego okresu życia Schroeibera nie pozwala przytoczyć pełnej biografii. Wiadomo, że ukończył szkołę początkową oraz bliżej nieznane gimnazjum. Potem w latach dwudziestych rozpoczął studia filozoficzne, a po ich ukończeniu kontynuował je jako doktoranckie na uniwersytecie w Wiedniu. Po obronie pracy monograficznej „Twórczość dramatyczna Edwarda Lubowskiego” w 1929 uzyskład doktorat z filozofii. Nabyta wiedza zjednała mu opinię wybitnego znawcy nie tylko literatury polskiej, ale również austriackiej i niemieckiej. W tym samym roku opublikował z zakresu pedagogiki : „Polska bibliografia japonologiczna po roku 1926.”
Z bliżej nieznanych powodów Schroeiber, jako młody doktor filozofii, na miejsce swego osiedlenia wybrał Częstochowę. Tu też znalazł zatrudnienie w II Gimnazjum im. R. Traugutta na etacie profesora germanistyki. Niemal od początku po przybyciu do nadwarciańskiego grodu dużo pracował naukowo. Poza ciągłym dokształcaniem się w zakresie programowym szkoły gimnazjalne, ściśle współpracował z wydawnictwem wydającym Wielką Ilustrowaną Encyklopedią „Gutenberga”, w której zamieszczał opracowane hasła. Pracę nad uzupełnieniem swojej wiedz traktował jako obowiązek, gdyż bez niej uważał się za „okaleczonego intelektualnie”. W ogóle praca z młodzieżą przyniosła mu satysfakcję. Był wymagającym wobec uczniów, ale również wobec siebie, przez co cieszył się dużym autorytetem. Grube okulary, jakie nosił profesor, posłużył młodzież za pretekst do nadania mu przydomku „Cyklop”.
W celu lepszego poznania swoich wychowanków przeprowadzał liczne ankiety, które pozwalały mu na prowadzenie studiów nad procesami rozwojowymi młodzieży gimnazjalnej. W ten sposób zebrany materiał pozwolił Schroeiberowi na opublikowanie z tego zakresu, m. in. „Ściąga w praktyce szkolnej” (1938) i „O gwarze uczniowskiej” (1939). Wśród jego opracowań wydanych drukiem ukazały się również: „Żeglarz” A. Mickiewicza (1930), „Wiedeńskie szkoły specjalne” (1932), „Ortografia polska- elementy psychologiczne” (1933), „Układ ławek w klasie” (1937), „Dyskusja jako metoda nauczania” (1937), „Praca domowa ucznia” (1938).
Niezależnie od pracy pedagogicznej i publikacyjnej Schreiber włączył się również w działalność powołanej w Częstochowie w 1935r. grupy literackiej „drugi Tor”. Śledził także rynek wydawniczy, nabywając liczne pozycje książkowe, zwłaszcza z zakresu literatury polskiej, niemieckiej i austriackiej. W ten sposób zgromadził okazały księgozbiór tematyczny. Okresowo był również zatrudniany jako wykładowca języka polskiego w Gimnazjum im. H. Sienkiewicza.
Schroeiber, mający krytyczny pogląd na hitlerowski faszyzm, 8 IX 1939 po wkroczeniu Niemców do Częstochowy, znalazł się w okolicach Koniecpola, gdzie popełnił samobójstwo. Według naocznych świadków umierał w okrutnych cierpieniach, po zażyciu na sucho małej ilości cyjanku potasu. Za sprawą przyjaciół 11 IX 1939 zwłoki zmarłego furmanką zostały przewiezione do Częstochowy i pochowane na cmentarzu Kule. W dowód szacunku nagrobek nakryto granitową płytę z rytym napisem. Zmarły znalazł trwałe miejsce w historii przez umieszczenie w XX tomie (suplement) Encyklopedii „Gutenberga”, krótkiej informacji biograficznej. Brak informacji o rodzinie.

Ewa i Mirosław Zwolińscy

W historii Gimn. i Lic. im. R. Traugutta naprawdę świetnie i na trwałe zapisał się niepospolity germanista prof. dr Ignacy Schreiber.
Przez młodzież nazywany popularnie „Cyklopem” chyba z uwagi na duże okulary w złoconej oprawie, które musiał nosić z powodu daleko posuniętej krótkowzroczności, był na pierwszy rzut oka uważany za człowieka nieużytego, tępego, prawie że potwornego. Istotnie był prawdziwym postrachem dla leniów, nic więc dziwnego, że tacy to uczniowie bali go się i rozpowiadali o nim najokrutniejsze i najnieprawdopodobniejsze rzeczy. Był wymagający, to prawda, ale nie tylko w stosunku do uczniów. Najwięcej wymagał od siebie. Pomimo ogromnej wiedzy, pomimo upośledzenia wzroku, ciągle czytał, ciągle uzupełniał na bieżąco wiadomości, bez posiadania których uważał się za „okaleczonego intelektualnie”.
Był wymagający, ale sprawiedliwy. Nigdy do nikogo się nie uprzedzał, ale też żadnym ubocznym wpływom nie ulegał. Był zawsze sobą. I to zjednało mu powszechny szacunek. Nie było wypadku, by ktoś ośmielił się zakwestionować jego ocenę. Ani dyrektor szkoły, ani nikt z nauczycieli nie miał z nim z tego powodu jakichkolwiek nieporozumień. Jeśli widział dobre chęci i pracowitość ucznia, to pomimo niezbyt dobrego opanowania materiału nauczania, ustępował mu aby go nie zniechęcać. Natomiast nieustępliwy był wobec uczniów dobrze sytuowanych a leniwych i lekceważących sobie obowiązki szkolne. Nic więc dziwnego, że wszyscy uczniowie starali się, jak mogli, by zasłużyć na notę pozytywną. Uczniowie prof. Schreibera, jest ich sporo jeszcze do dnia dzisiejszego, naprawdę świetnie opanowali język niemiecki.
Jako kolega prof. Schreiber był bez zarzutu. Jego wysokie kwalifikacje naukowe nie przewróciły mu w głowie. Pracował naukowo publikując specjalistyczne artykuły w drukowanej wtedy w Krakowie Wielkiej Encyklopedii Guttenberga, a jednocześnie przeprowadzał studia nad procesami rozwojowymi młodzieży szkolnej. Ogłosił drukiem kilka publikacji z tego zakresu. Na uwagę zasługują dwie z pośród nich. Są to: „Ściągaczka w praktyce szkolnej” i „O gwarze uczniowskiej”. Ta ostatnia wywołała nawet onego czasu dość burzliwą polemikę w prasie.
Nadszedł tragiczny wrzesień 1939 roku. W czasie nieszczęsnego exodu z miasta prof. Ign. Schreiber znalazł się w zasięgu bezpośredniego działania hitlerowskiej machiny wojennej pod Lelowem. Wiedział co go czeka, gdy dostanie się w ręce wojsk niemieckich, zwłaszcza, że jego niearyjskie pochodzenie z góry przesądziło jego los.
Odszedł sam odbierając sobie życie. Odszedł świetny nauczyciel i niezły człowiek, choć z wyglądu przypominający literacką postać hidalga z Manczy, robił wrażenie kostycznego i raczej nieprzystępnego średniowiecznego feudała.

Józef Wójcicki - Zeszyty Naukowe z 1971 r.

Dodaj własny komentarz







Przepisz kod z obrazka:



Copyright© 2007 absolwent.traugutt.net