absolwent.traugutt.net - Portal absolwentów gimnazjum i liceum im. R. Traugutta
Witamy, dzisiaj jest czwartek, 18. stycznia 2018.

Mąkosza Edward, dodał: Cieślak Aleksander,

Mąkosza Edward

Mąkosza Edward (1886-1974), pedagog, kompozytor, muzyk, badacz kultury ludowej, działacz społeczny. Ur. 25 X 1886 w Liskowie k. Kalisza, był synem Stanisława i Marii z Koteckich.
Mąkosza od 1904 mieszkał z rodzicami w Wolborzu k. Piotrkowa (Piotrków Trybunalski). Ukończył cztery klasy gimnazjum w Kaliszu, a w 1907 szkołę muzyczną w Łodzi. Edukację muzyczną pogłębiał w Warszawie i Pradze. W 1904-12 był założycielem, później dyrygentem orkiestry i chóru w Wolborzu. W tej miejscowości utworzył też amatorski zespół teatralny. Jako muzyk występował w orkiestrze symfonicznej w Piotrkowie. W 1912 przeniósł się do Częstochowy, gdzie pracował jako organista w kościele św. Zygmunta, pedagog, a także dyrygent. Od 1912 był nauczycielem muzyki i śpiewu w Gimnazjum Żeńskim Wacławy Golczewskiej-Chrzanowskiej (LO im. J. Słowackiego), później od 1915 w gimnazjum Tow. Opieki Szkolnej (gimnazjum im. H. Sienkiewicza), a także w innych szkołach na terenie miasta ( między innymi w latach 30 – tych w Gimnazjum im. R. Traugutta ); w gimnazjum im. H. Sienkiewicza założył i prowadził orkiestrę szkolną . Mąkosza kierował orkiestrą Tow. Muzycznego "Lutnia", a także był (od 1913) kapelmistrzem Straży Ogniowej Ochotniczej (później Ochotniczej Straży Pożarnej/OSP). Prowadził też chóry: od 1915 szewców, a od 1922 chór spółdzielczy "Jedność" oraz chór i orkiestrę w Hucie Szkła "Paulina" w Wyczerpach k. Częstochowy. Mąkosza był organizatorem konkursów orkiestr i chórów, na terenie całego kraju wygłaszał odczyty dotyczące muzyki. Podczas okupacji niemieckiej w 1939-45 Mąkosza był komendantem OSP. W 1944 po wielu staraniach otrzymał zezwolenie na zorganizowanie w Częstochowie orkiestry symfonicznej. W styczniu 1945 przy wycofaniu się z miasta wojsk niemieckich Mąkosza w dużym stopniu przyczynił się do uratowania dorobku artystycznego i kulturalnego miasta przed grabieżą, m.in. dzięki niemu ocalono klasztor jasnogórski przed podpaleniem. Po wojnie kontynuował pracę zawodową i społeczną. W 1945 zorganizował miejską orkiestrę symfoniczną, którą kierował przez 2 lata. W tymże roku był współzałożycielem Państw. Szkoły Muzycznej; do 1971uczył w niej śpiewu. Prowadził też zajęcia w kilku innych szkołach średnich w Częstochowie. Wielką pasją Mąkoszy był folklor; od dziecka interesował się kulturą muzyczną wsi, zebrał ponad dwa tysiące melodii i pieśni ludowych z regionu częst. Był autorem publikacji Pięśń ludowa ziemi częstochowskiej ("Ziemia Częst.", t.IV,1961). QW 1953 załozył Zespół Pieśni i Tańca Ziemi Częst. i został jego kierownikiem. Jako kompozytor pozostawił po sobie wiele utworów inspirowanych muzyką ludową. Mąkosza należał do Tow. Popierania Kultury Regionalnej (później Częst. Tow. Naukowe). 1947-50 był członkiem zarządu Pol. Tow. Krajoznawczego; przez kilkadziesiąt lat był społecznym przewodnikiem wycieczek. Zm. 25 IV 1974 w Częstochowie, pochowany został w kw.1, rząd I. grób 6. Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim OOP. Jego imieniem została nazwana jedna z ulic w Częstochowie.
W małżeństwie z Ireną Nurczyńska (1895-1968) miał troje dzieci: córkę Barbarę, zamężną za Juliuszem Konczyńskim "Nemo", synów: Jerzego, Andrzeja(ur.1919), muzyka, zamieszkałego w Szczecinie.

Wspomnienie Józefa Wójcickiego :
Prof. Edward Mąkosza- faktycznie był na etacie Gimnazjum i Licem im. H. Sienkiewicza, ale przez parę lat prowadził chór szkolny w Lic. im. R. Traugutta. Otwarta, szczera natura dla każdego mająca serce na dłoni, szybko zdobył sobie uznanie i szacunek w środowisku, gdzie humanistyczny profil wychowawczy sprzyjał muzyce. Uczniowie chętnie śpiewali pod kierunkiem prof. Mąkoszy. Odpowiadał im jego bezpośredni styl bycia. Dobry człowiek, zakochany w muzyce bez pamięci tak w latach dawnych jak i obecnie nie może być obojętny dla częstochowskiego społeczeństwa.

online Dodano: 2009-12-22 21:46

Tak, pewnie tak jest
Ryszard Popiel Dodano: 2010-03-16 14:34

Byłem uczniem Pana Edwarda. Zaczęło się, gdy zobaczył mnie kiedyś jak gram na organach. I było jak w pozytywiźmie: pójdź dziecię, ja cię uczyć będę. Pomagał mi się uczyć niemal do swojej śmierci. Wielki Człowiek. Jestem do tej pory, między innymi, organistą i wspominam Go codziennie.
Dodaj własny komentarz







Przepisz kod z obrazka:



Copyright© 2007 absolwent.traugutt.net